Flitsende Antje

alle artikelen en foto's zijn een creatief product van Nel Barendregt (copyrighted!)

ARTIKELEN over het opleiden van werkhonden, jagende werkhonden, werkende jachthonden

Antje, een droom om mee te jagen

Een jachthond die maar een beetje wat jaagt, daar zien we er helaas veel van. Dat kent doorgaans twee oorzaken: de hond is slecht gebouwd en er ontbreekt van alles aan de opleiding. Als die hond dan op de wedstrijden verschijnt, dan vindt men de keurmeester maar negatief of er waren geen kansen; onzin, allemaal onzin. Die keurmeester heeft duizenden honden gezien en ziet in de eerste slag al of deze hond potentieel zijn kansen gaat opzoeken.


De fascinatie is dan ook groot als de Engelse Setter, Sharptails Antje, van Bernadette van Drie tijdens de koppel wedstrijd quête à la Française (koppel is veruit de allermoeilijkste wedstrijdvorm) in prachtige velden rond Volkel op 29 februari 2020 van het touw gaat. Allure, dynamiek en gedrevenheid: Uitmuntend CACIT! Na afloop houdt de organiserende Pointer Club ook nog een solo wedstrijd quête à la Française voor Britse staande honden en weer vallen op klaarlichte dag de sterren van de hemel. Nogmaals Uitmuntend CACIT! Dat zijn twee kampioenschapstitels op één en dezelfde dag. En dat in Nederlandse velden, anno 2020. Een ongekende prestatie. Slechts één keer eerder presteerde de langhaar Igor van Theo Carbijn dit in België.

Maar wat er zo interessant aan is: wat liet Antje ons zien?

Dit artikel is eerder verschenen in
De Jachthond in 2020

auteur: Nel Barendregt
Fotografie: Nel Barendregt

Foto's Marjolein Kamman

Koppel wedstrijd

Als Antje van het touw gaat dan gáát ze. In de koppel start ze op links en néémt de linker flank. De hele linker flank! Haar koppelgenoot die op rechts start, neemt de rechter flank, maar niet en nergens zo overtuigend en (bijna) agressief als Antje dat doet. Ze lopen in een ‘droom’ veld voor Setter. Antje is zelfverzekerd en jaagt met een enorme overtuiging, met zo veel deskundigheid en ervaring, dat ze de patrijzen gewoon vindt. Dat is van de hond af te lezen. Met haar Setter eigen, probleemloze, zwevende galop neemt ze moeiteloos het hele sompige bouwland van linker randje tot rechter randje, uitzakken waar nodig, en telkens als ze voorlangs haar voorjager kruist is daar die kleine blik van verstandhouding. Zelfverzekerd dat ze het wel gaat fixen, maar wel in contact met haar baas. 

Een combinatie, een samenspel, zoals we dat nog maar zelden zien. Beiden zijn in de afgelopen jaren  enorm gegroeid, beiden hebben heel veel bijgeleerd en ongetwijfeld hebben beiden veel talent. Maar Antje moet het fixen. In de opleiding en het hele traject tot dit niveau heeft Bernadette haar werk gedaan, in het maken van de keuzes wat te doen, wanneer en hoeveel aan te bieden, waar bij te sturen, etc..

In haar loop vanmorgen kent Antje geen concurrentie, dat komt in haar hoofd überhaupt niet voor; als je het fixt bestaat er geen concurrentie. De Belgische keurmeester, Didier Horman, loopt ver op links; hij heeft Antje vaker zien lopen en heeft vertrouwen. Naarmate de minuten verstrijken, ziet Bernadette wel aan haar hond dat ze het zwaar heeft op deze ondergrond. Zij is de enige, want Antje loopt als een raket, maar zij is in staat haar hond te lezen met een scherpte als geen ander.

In de volgende slag ver op links is Antje nog slechts een stipje, komt terug en … staat! Enorm ver. Bernadette wil zich dit niet laten ontglippen en zet het op een lopen, maakt nog een heerlijke buikschuiver in de modder, maar Antje staat als een huis. Je kunt veel vertrouwen hebben in je hond, maar of die de patrijzen zo lang kan vast houden, blijft nog de vraag. Enfin, als Bernadette nadert, springen de patrijzen, Antje blijft keurig steady en Bernadette claimt het punt. Het was ‘bloed’ mooi maar wel op het randje; dat heb je nu eenmaal met zulke hele grote honden. Haar koppel genoot is nooit in de buurt geweest van dit punt en maakt op rechts tussentijds nog even een eigen mager puntje.

De honden worden terug genomen en nu wordt Antje op rechts ingezet en haar koppel genoot op links. Alsof het een nieuwe dag is, neemt Antje haar slag op rechts. Natuurlijk heeft ze de patrijzen gezien én die van haar koppelgenoot en wellicht ook waar ze zijn ingevallen, maar zij jaagt zoals het hoort, want zo alleen kun je ze vast zetten. Met weer dezelfde volle overtuiging, inzet en allure op zoek naar nieuwe patrijzen. Na nog een paar slagen blazen de keurmeesters de wedstrijd af, ze hebben genoeg gezien.

Antje heeft 1 uitmuntend en CACIT in ‘koppel’ zwaar verdiend!

Solo wedstrijd

Aansluitend aan de koppel-wedstrijd voor Britse staande honden wordt de solo wedstrijd voor deze categorie gelopen. De honden die al gelopen hebben in de koppel wedstrijd, mogen achteraan sluiten om enigszins op adem te komen. 

Antje start als de 7e hond en tot dan waren er geen honden meer in de wedstrijd, na Antje zou zich ook geen hond meer kwalificeren. Ruim genoeg patrijzen in deze prachtige velden, maar de ambitie, de allure en de ‘dressuur’ moet er wel naar zijn.

Antje krijgt een mooi ruim veld met heel veel terreinwissels. Voortdurend kruist ze voor langs, over al die terrein wisselingen, slaat nog een keer over de kop in de nattigheid, maakt de slag door en op de andere flank… pats! Hond ligt! In tegenstelling tot de andere rassen ligt de Setter voor. Je schrikt er bijna van: zwevend deint de hond van linker horizon tot rechter horizon en weerom en omgekeerd, en dan ineens vanuit het niets, is dat beeld bevroren, verstild in opperste concentratie. Bernadette rent naar voren, want weer is het enorm ver (de foto met een lange telelens vertekent het beeld enorm), heel ver en het was hier net zo drassig. 

Het bleek een enkel hoen en als Antje er voor het eerst onder komt, tekent zij een nuance, loopt door maar maakt de slag niet af, komt terug en klapt tegen de vlakte: hier zit het! Niet op een plek waar we het zouden verwachten, maar dat interesseert geen hond, die heeft een neus. Bernadette komt bij de hond, doet het enkele hoen op en schiet. Hond beweegt niet meer en wordt aangelijnd, alsof het allemaal zo simpel is.

Ook in de solo wedstrijd 1 uitmuntend CACIT.


Lange voorbereiding

Twee keer op een dag zo’n mooi punt laten zien is van ongekende klasse. Vaak wordt na afloop van de wedstrijd de hond besproken maar daarbij wordt voorbij gegaan dat het de voorjager is, die de hond tot deze grote hoogte gebracht heeft. De hond moet van nature potentie hebben, maar heeft zijn opleiding nodig, elke hond op zijn eigen bijzondere details. Daar doet de voorjager zijn of haar werk: niet te veel, niet te weinig. Balanceren tussen allure, brutaliteit en de zelfstandigheid van de hond, maar tevens de hond met verstand kunnen ‘zetten’ en steady houden. Die opbouw moet correct zijn. Heeft de voorjager onvoldoende jachtverstand, dan zal de hond zijn bemoeizucht niet respecteren en brutaal negeren, of de hond brokkelt af onder een overdosis bemoeizucht van zijn baas. 


Achteraf vertelt Bernadette mij dat ze nog zelden deelgenomen heeft aan een wedstrijd waar ze geen wild had. Dat is veelzeggend: niet dat ze steeds zoveel mazzel heeft gehad, maar dat Antje een kapitale wildvinder is. Ik kan het niet beter uitleggen. We zien heel veel honden (vooral Continentaal) die wel lopen maar de ambitie missen, of niet lijken te durven. Het is niet genoeg om een keurig, braaf parcours te lopen, de ambitie en overtuiging moeten er zijn bij voorjager en hond om wild te vinden! Dat heet mentaliteit.


Jeugdwedstrijd in Beegden 2016

Vier jaar geleden deed deze combinatie mee in de jeugdwedstrijd in Beegden. Sjaak Bolle (nu tweede keurmeester) kan zich dat nog goed herinneren. ‘Antje was een onervaren hond van 10 maanden oud en Bernadette nog zo groen als gras.’ Maar de loop van Antje was toen al indrukwekkend, het talent was er. Toen legde ze het in de barrage af tegen korthaar Ace. Intussen is deze combinatie enorm gegroeid en is het een prachtige samenwerking geworden tussen baas en hond. Hier was duidelijk sprake van gedrevenheid, inzicht en feeling van de voorjager.

Antje moest nog heel veel leren, structuur krijgen, ervaring op fazanten en patrijzen en dan fine tunen. Met een gezond fanatisme heeft Bernadette er alles aan gedaan om zo ver te komen. Want niemand krijgt dit cadeau. Op die wedstrijd in Beegden, toen, kreeg Bernadette te horen een geweldige hond te hebben, waaraan nog heel veel moest gebeuren. Dat nam zij ter harte, maar vernielde de hond in de dressuur vooral niet, zoals we dat ook dit jaar in de Jeugd wedstrijd in Beegden weer zagen. Bernadette heeft haar hond sindsdien uitsluitend verbeterd en daardoor enorm laten groeien. Met als resultaat dat er nu een combinatie staat vol met zelfvertrouwen. Elke loop heeft alle onzekerheden die zich voordoen, maar Bernadette weet wat ze in de loop van de hond wil zien, weet hoe de hond voor te brengen, weet waar de kansen liggen en speelt dat samenspel zo mooi met de hond, dat de hond haar volledig respecteert in haar beslissingen en daardoor juist graag voor haar werkt, met haar samenwerkt. Daarvoor moet je als voorjager wel de juiste beslissingen nemen; dat respect moet je van je hond verdienen.


foto’s Marjolein Kamman

© Copyright op tekst en foto's berust bij Nel Barendregt. All Rights Reserved!!

Vragen en ander contact:


Locatie: Hoogerheide NL

E-mail: nel@frodo-n-co.nl

telefoon: +31 6 533 97 012


Bij voorkeur via de mail.

Training  /  coaching


Ik coach bazen bij het leiding geven van hun hond. Subtiel en zonder de hond in zijn functie als jachthond te hinderen (kapot te maken).

Leiding geven doe je middels je fysieke en mentale gedrag, alsmede timing.

De stem is zelden nodig.


Ik geef geen training in klasjes en met tientalle dummy-spelletjes om bazen en honden hysterisch te maken

Mijn hele leven staat in het teken van het opleiden van jachthonden, de psychologie van het opleiden en coachen,

de jacht en daarbij behorend wild, biotoop, fotografie en  lekker eten.


Deze website is bedoeld om kennis te maken met mijn boeken en artikelen (en een beetje met mijn honden).

Ik schrijf en leid mensen op: niet om belangrijk te zijn, maar anderen kundig te maken.