Leren omgaan met water

alle artikelen en foto's zijn een creatief product van Nel Barendregt (copyrighted!)

ARTIKELEN over het opleiden van werkhonden, jagende werkhonden, werkende jachthonden

Leren omgaan met water

Faramir’s eerste apporten, net 1 jaar oud 


Je positie, de afstand van de kant en door de kanten heen 


Een artikel is bepalend door een aantal facetten, taal, inhoud en fotografie. Het is duidelijk dat mijn artikelen het moeten hebben van inhoud en fotografie, om de schoonheid van de Nederlandse taal wat te camoufleren. Dit keer ontstond het verhaal tijdens het verwerken van een serie foto’s. Want een serie foto’s zijn er prima voor om het werk van zowel jezelf als van je hond eens en-detail te analyseren. Het kost alleen een ‘beetje’ tijd.


Mijn jonge hond is een zonnetje; super stabiel, kalm en hij leeft simpelweg voor mij. Dat geeft tevens zijn misschien wel ‘moeilijkste’ kant weer: hij stelt zich nog wat gemakkelijk wat afhankelijk van mij op.

Kortom een hond waaraan enige druk niet is besteed en ook niet nodig is.

Reden te meer om hem alleen mee uit te nemen voor een paar oefeningen, terwijl het voor een andere hond nog wel eens nuttig is om wat vaker te mogen respecteren als een andere hond werkt.

Zo niet Faramir. Ja, weer een Lord of the Rings karakter, die dit keer eigenlijk Smeagol had moeten heten, maar dat werd vanwege de fokker gecensureerd. Afhankelijk van zijn actie heet hij nu Fakir of Farah Diba, bij super charmante actie, naar de laatste koningin van Perzië.


Faramir is nu net een jaar oud en het is er simpelweg vorig jaar zomer niet van gekomen om hem te leren om met water om te gaan. In de winter ga ik daarmee een hond niet pesten om te leren, dus zwemmen is hem nog onbekend. Pas een week of zes geleden heeft hij voor het eerst zijn buik nat gemaakt en liet ik hem op een gemakkelijk strandje lekker inspringen op een dummy. En dus leek het een apportje alsof we dat altijd zo doen, inspringend en spartelend. 


Maar nu nog steeds is water een wel heftige barrière voor hem en het is telkens weer een puzzel voor hem hoe hij er in moet. Deze wetering ligt redelijk dicht bij huis, dus neem ik al (te) snel de stap naar zulk moeilijk water. Hij is breed (15-20m) voor een jonge hond, de kanten zijn heel stijl en zwaar begroeid, het talud is hoog, maar het gemakkelijke is weer dat er bijna geen beest zit en dus de afleiding beperkt is.

Wat betreft het apport (zonder water) heeft Faramir een super geheugen, een uitstekende neus en prima focus; maar nog wel een beetje voorzichtig en dus is het aan mij om hem zekerheid mee te geven. De uitvoering van het apport is echter altijd direct, snel en zeker. Een lange alinea met details die ik van te voren allemaal goed in overweging moet nemen.


U kent mij inmiddels als diegene die te vaak te veel tegelijk wil doen, de prijs voor een leuke kiek. Eigenlijk ben ik nu met 4,5 hond aan het wandelen op het fietspad langs het water, maar dan wel met zowel een camera om, als een gevuld dummyvest aan en 4,5 hond aan een touwtje. Het was de hoogste tijd om de honden mee uit te nemen en voor de kiek neem ik de pup en de andere vier tegelijk aan de voet mee. Eén voor één hebben ze zich ontdaan van overtollig lichaamsgewicht en komen dan netjes aan de voet. Als de discipline hersteld is en langzaamaan de rust in de honden serieus aanwezig is, kan ik de vragende blikken (‘jij loopt toch niet voor niks met dat dummyvest om?’) tevreden stellen. 


Het fietspad waarop wij lopen ligt een meter of 10-15 van het water af op een dijkje. Zodra ik stil sta zitten alle vier de honden voor mij naar het water gericht. Anticiperen kunnen honden goed. Dus lopen we nog enkele keren een paar stappen door en pas als de hele meute een paar keer netjes naast me halt houdt en netjes naast me blijft, doe ik de stap achteruit en draai me naar het water. Een actie die gretig wordt opgevolgd!


Wat ik allereerst wil zien is royaal voldoende rust en kalmte en die is er nu (na zo’n minuut of vijf ordelijkheid en precisie oefenen). Nou ja, met enige uitzondering van de negen jarige Strider, de grootste waterrat aller tijden. Met negen jaar ben je ook altijd als eerste aan de beurt, want de jeugd moet vooral (zo niet uitsluitend) leren rustig te respecteren. De oudere honden kennen dit water en plonzen er met de nodige bravoure in, om in de eerste slag alvast halverwege te zijn.

Telkens na een apport van royaal over het water, lopen we weer een stukje op om de kalmte te controleren. Ver genoeg om de volgende hond niet in verwarring te brengen met de vorige valplaats. Als de derde hond een mooi strak apport laat zien, loop ik niet verder en gun Faramir het apport van royaal over het water (vers gemarkeerd). Hem breng ik tevoren het minst uit balans door hem rustig en duidelijk uit te sturen zodra de dummy stil ligt, dat past bij deze hond. De meeste honden wil je rustig zo’n eerste keer laten inspringen en hem alvast snelheid meegeven. Faramir overziet zijn zaak liever tevoren (verstandige hond en vooral mentaal goed in balans). Na enige aarzeling is hij te water gegaan en zwemt richting overkant.

Dit artikel is eerder verschenen
aug. 2015

auteur: Nel Barendregt
Fotografie: Nel Barendregt


Zelf laten oplossen.

Zwijgen en niet bewegen!

Geen beweging en geen geluid

Direct na het uitsturen volgt nu het grote zwijgen! 

Direct na het uitsturen niet meer bewegen en zwijgen. Veel voorjagers gaan zich er van spanning mee bemoeien, bewegen, dingen zeggen of toe schreeuwen. Neen! Niet bewegen en zwijgen. Hij kan goed onthouden, dus laat hem zelf zijn eigen werk uitzoeken! Elke afleiding is er een te veel, voor elke (jonge/prille) hond. Met andere woorden, je maakt de hond extra onzeker door je met zijn prille onervarenheid te gaan bemoeien. Je behulpzaamheid werkt altijd tegengesteld; stress en onzekerheid.


De serie foto’s spreekt voor zich. Natuurlijk is er wel wat geur op het schouwpad aan de overkant en natuurlijk geeft die dekking veel geur afleiding. Deze hond heeft geleerd middels het targeten goed zijn doelgebied te onthouden en daar pluk ik nu de vruchten van.

Duidelijk nog wat onzeker verifieert Faramir de omgeving. Als 12 maanden oude hond, moet hij nog veel ervaring opdoen om zelfvertrouwen te verkrijgen. Gun hem dat. Rustig knip ik achter mijn camera de beelden weg. Het vertrouwen wat ik in mijn hond heb en toon, helpt hem. In een halve minuut is hij bovenop het talud en daar kan hij pas vinden op het open veld. Dat heeft twee voordelen: hij krijgt er beter verwaaiing dan in het diepe gras en het leert hem dieper te gaan (de hond influiten is gemakkelijker dan hem van je weg duwen).


De telelens vertekent enigszins de diepte maar het geeft ook aan hoe een jonge hond nog meer geur zekerheid nodig heeft dan een meer ervaren hond. Een ervaren hond heeft al veel beter geleerd om supersnel elk fragment aan geur-informatie te herkennen. Als hij het over een jaar nog doet, dan zou ik me zorgen gaan maken maar daar is nu geen enkele aanleiding voor.

Ver van de waterkant blijven

Zeker met jonge honden blijf ik ver bij de waterkant vandaan. Ik gooi royaal over het water en voorbij de ruige dekking. Neem liever een smaller watertje maar wel royaal uit de kant aan de overkant.

Als ik niet zo ver kan gooien dan kan ik de hond aan de andere kant eerst targeten, dan heel ver omlopen en hem van deze kant sturen. Over nog een paar weken zal ik hem nog veel verder van de kant aan de overkant eerst targeten, dan een heel groot einde omlopen en hem van hieruit sturen. 


De hond moet zijn eigen werk doen en ik moet tevoren weten of hij deze opdracht aankan. Een hond gaat nooit beter presteren als je meer druk op hem zet, door je ermee te bemoeien. Na wat meer ervaring gaat de hond wel vlotter uit, maar wees blij als je jonge hond voorzichtig zijn weg zoekt. Doortastend zijn werk doen, maar wel met verstand. Dat is opleiden. Stel het op prijs als hij met buit in de bek alle voorzichtigheid betracht voor hij te water gaat. Er zit een groot verschil in nog onervaren, voorzichtig handelen en domweg trutten, wat nooit acceptabel is.


Een apport met een gouden randje

Dit is zo’n heerlijke leermoment voor een jong dinkie, al sta ik er altijd met gekrulde tenen naar te kijken. Gun het hem om zijn eigen ervaring te ontwikkelen. Stil en zwijgend en een dank je wel voor de aflevering. Alleen mijn verstilde houding geeft aan hoe trots ik op deze prestatie ben.

Alleen door vooraf een duidelijk kader te scheppen kan ik een zo jonge hond bij het ontwikkelen van zijn specialisme helpen, niet door me ermee te bemoeien. Dat kader schep je tijdens simpele recht toe recht aan targets, net dynamisch genoeg om de hond ietsjes uit te dagen. Apporten waarbij snelheid en doeltreffend vinden voorop staat.


Een leermoment met een gouden randje.

© Copyright op tekst en foto's berust bij Nel Barendregt. All Rights Reserved!!

Vragen en ander contact:


Locatie: Hoogerheide NL

E-mail: nel@frodo-n-co.nl

telefoon: +31 6 533 97 012


Bij voorkeur via de mail.

Training  /  coaching


Ik coach bazen bij het leiding geven van hun hond. Subtiel en zonder de hond in zijn functie als jachthond te hinderen (kapot te maken).

Leiding geven doe je middels je fysieke en mentale gedrag, alsmede timing.

De stem is zelden nodig.


Ik geef geen training in klasjes en met tientalle dummy-spelletjes om bazen en honden hysterisch te maken

Mijn hele leven staat in het teken van het opleiden van jachthonden, de psychologie van het opleiden en coachen,

de jacht en daarbij behorend wild, biotoop, fotografie en  lekker eten.


Deze website is bedoeld om kennis te maken met mijn boeken en artikelen (en een beetje met mijn honden).

Ik schrijf en leid mensen op: niet om belangrijk te zijn, maar anderen kundig te maken.